17 października, 2017

Strasburg - serce pojednanej Europy.



Miasto położone na Renie
Dosłownie, bo wzdłuż i wszerz przepływają wodne nurty poprzeplatane niezliczonymi kanałami.
Miasto żwawe, pstrokate i dynamiczne.
Po francusku zwane Strasbourg, po niemiecku Straßburg, a po polsku - Strasburg.
Niegdysiejsza scena toczonych sporów zbrojnych, aktualnie symbol jedności, otwartości.

W przeszłości nosiło przydomek "Miasta tysiąca kościołów", obecnie stanowi stolicę Alzacji.
Założone w 12 roku p.n.e. było i osadą celtycką, i częścią składową państwa Franków; miało też epizod niemiecki. Oficjalnie do Francji zostało przyłączone przez Ludwika XIV w roku 1681.



Tak na prawdę mieliśmy okazję zobaczyć tylko ułamek sztrasburskich wykwintności. Zbyt mało czasu, a za dużo deszczu ;-).


Ale do rzeczy:
najbardziej uczęszczana jest eliptyczna Wyspa Grande  Île z historyczną dzielnicą Petite France oraz osławionym Place Kléber
Całą tę spuściznę w roku 1988 wpisano na Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO:



Na wyspie obejrzymy krocie wypieszczonych, ponad stuletnich zabudowań o szachulcowych elewacjach, w okresie letnim dodatkowo ukwieconych pelargoniami:









To właśnie tutaj działał Gutenberg z Moguncji, twórca przemysłowej metody druku. 
Dzięki niemu w drugiej połowie 15 wieku pojawiły się pierwsze wydawnictwa:



Dziwaczna fontanna z wykorzystaniem pozostałości muru z cegły pruskiej:





Marka, dla której sto lat temu ;) pracowałam:



Ach wystawy, wystawy...







Niestety z uwagi na niespokojną sytuację migracyjną i zagrożenia atakami terrorystycznymi, w państwie utrzymywany jest stan wyjątkowy :-/:



Place de la Cathédrale czyli Plac Katedralny.
Najznamienitszy jego zabytek to oczywiście rzymskokatolicka Cathédrale Notre-Dame
świątynia z dwunawowym transeptem i półkolistą absydą, wykonana z różowego piaskowca (rozpoczęcie budowy przez Erwina von Steinbacha szacuje się na r. 1176, zaś zakończenie na 1439). Katedra słynie z niezwykle wyrafinowanej, koronkowej fasady gotyckiej - mimo iż pierwotnie zaczęto nadawać jej smaku romańskiego. 
Wieża kościelna przez ponad 2 stulecia uchodziła za najwyższą w świecie. 
Na wys. 66 metrów znajduje się platforma widokowa, na jaką dotrzemy pokonując 300 stopni:





Jak już nadmieniłam, po upadku kraju w 1940 metropolię przyłączono do Rzeszy i poddano zakrojonej na szeroką skalę germanizacji (z tego tytułu po dziś dzień nazwy ulic podawane są w dwóch językach). 
Elementem sporu stała się również bazylika, w jakiej Niemcy pragnęli uczynić swoiste sanktuarium narodowego socjalizmu:





Wnętrze ma 103 m długości oraz 41 szerokości.
Najstarszym elementem jest Krypta pod Prezbiterium.
Moją uwagę najbardziej przykuły freski, witraże, prospekt organowy, ambona z XV wieku, jak również Filar Aniołów (Piler des Anges) i osiemnastometrowy Zegar Astronomiczny, skonstruowany wiek później:











Następny Kościół - Sant Pierre le Jeune:







Mosty, bardzo dużo mostów:







Na Placu Uniwersyteckim tj Place de l'Université wznosi się naczelny gmach Uniwersytetu Palais Universitaire. 
Utrzymany w pięknym stylu architektury wilhelmińskiego okresu Strasburga (1884) początkowo pełnił rolę Protestanckiej Szkoły Humanistycznej

W jego zasięgu mieści się Muzeum szczycące się obszerną kolekcją ptaków, uczelniany Ogród Botaniczny oraz Obserwatorium:



Jak na Ambasadę Rosyjską przystało-> carska dostojność i obowiązkowa obecność kutych bram ze złotymi detalami:



Park:







Odbudowywane po bombardowaniach alianckich miasto stopniowo stawało się symbolem pojednania francusko-niemieckiego oraz jednoczenia kontynentu.
Dlatego właśnie tu usytuowano Europejski Trybunał Praw Człowieka, Radę Europy, a także Parlament Europejski.

Dzielnica z tymi instytucjami zlokalizowana jest 3 km od Rynku głównego, a ściślej - przy skrzyżowaniu kanału łączącego Ren z Marną (Canal de la Marne au Rhin):





Szklany budynek siedziby Rady znany jako Palais de l'Europe, zaprojektowany przez Henry'ego Bernarda w 1977 roku:





Z kolei na przeciwległym brzegu butnie pręży szyję kolisty Parlement, w którym odbywają się posiedzenia plenarne:



A tymczasem tętniące życie w centrum z wolna zmierzcha...





Godzina powrotu.
Zatem gdzie się znajdujemy ? 
Rzecz jasna, w okolicy najistotniejszego węzła komunikacyjnego czyli przy oszklonym Dworcu Kolejowym: